Osiemdziesiąt osiem lat temu, w nocy z 9 na 10 listopada 1938 roku, w nazistowskich Niemczech odbył się regularny pogrom Żydów.Zorganizowane bojówki nazistów i zwykłych Niemców zaczęły rozbijać szyby żydowskich sklepów, włamywać się do normalnych żydowskich domów i mieszkań, rozbijając, rabując i napadając na ich mieszkańców. Ponad sto osób zostało zabitych, a tysiące poranionych.Ponad dwieście… Czytaj dalej Nigdy więcej!
Przyznam, że nie bez pewnej gorzkiej satysfakcji przyglądam się, jak lewica wyhodowała sobie żmiję na własnym łonie, a teraz zaczyna się jej bać. Jeszcze niedawno upajała się swoim sukcesem wyborczym w Berlinie, a dziś, kiedy opadła pierwsza euforia, zaczyna dostrzegać cenę politycznego flirtu z radykalizmem. Jak by nie patrzeć, to na tym poparciu budowała swój… Czytaj dalej Żmija pokazuje zęby
Tegoroczną Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii otrzymał 95-letni ocalały z Holokaustu Henri Kagan. Jego prace przyczyniły się do rozwoju metod wytwarzania leków, mających ogromne znaczenie dla ich skuteczności i bezpieczeństwa pacjentów. Fascynujące jest to, że praca jednego umysłu może przez tyle lat wpływać na rozwój medycyny i służyć milionom. Nasuwa mi się jeszcze jedna refleksja.… Czytaj dalej Te bezczelne, żydowskie pomysły
Rabin Shmuley Boteach, Future of Jewish. Październik 2026 Spacerując dziś po Florencji, wszedłem do jednego z wspaniałych kościołów tego miasta i zobaczyłem tam, podobnie jak w niemal każdym kościele we Włoszech, centralny obraz chrześcijaństwa: Jezusa przybitego do krzyża.Ale stojąc tam, dostrzegłem coś innego. Zobaczyłem zamordowanego Żyda.Jezus urodził się jako Żyd. Żył jako Żyd. Modlił się… Czytaj dalej Zamordowany Żyd stał się symbolem wykorzystywanym do mordowania Żydów.
Szanowna Pani. Przeczytałem z zaciekawieniem Pani komentarz do „Listu do Witka”, bo wydaje mi się, że reprezentuje Pani przeciętnego Polaka i Polkę, którzy wyrobili sobie pogląd na Izrael na podstawie informacji prasy głównego nurtu lub ulubionych organizacji pozarządowych i mam wrażenie, że albo Pani nie czytała mojego wpisu z należytą uwagą, albo pominęła Pani fragmenty,… Czytaj dalej Do A.S.
Drogi Witku, Od kilku dni jesteśmy już w domu. Powoli wchodzimy w normalny rytm. Może niezupełnie, bo wczoraj, 11 września, rozpoczął się żydowski Nowy Rok i świętowaliśmy go w gronie przyjaciół. Jedna z niewielu tradycji, które przypominają nam, że jesteśmy Żydami. A 20 września pójdę do synagogi. Taki jednodnigowy Żyd, bo nawet nie pójdę następnego… Czytaj dalej List do Witka
4 września zmarł Józef Dajczgewand – jeden z organizatorów protestów Marca. Śmierć Józka skłania do wspomnień sięgających 1968 roku. Takie nazwiska jak Dajczgewand, Blajfer (Bogusława), Blumsztajn (Seweryn), Szlajfer (Henryk) – były wówczas najczęściej wymieniane przez partyjnych propagandystów, jako nazwiska wrogów socjalizmu. Pamiętam, że powtarzano je jak mantrę. Dlaczego? Powód był prosty i oczywisty: partia nie… Czytaj dalej Nazwiska „na wagę złota”
Jeżeli ktoś chce zobaczyć, jak powstaje znaczna część informacji krążących później po mediach społecznościowych na temat Izraela, historia ostatniej wypowiedzi Itamara Ben-Gwira jest niemal podręcznikowym przykładem. Najpierw jest prawdziwa wypowiedź. Potem zostaje skrócona, znika kontekst, jedno słowo zostaje zastąpione innym i pojawia się mocny nagłówek. Nagłówek przejmują kolejne media, później konta w mediach społecznościowych, aktywiści,… Czytaj dalej Jak kłamstwa o Izraelu zaczynają żyć własnym życiem
Co słychać? pyta niestrudzenie fejsbuczek. A nic. Każdy ma swoich radykałów Po napisaniu posta i dzisiejszej kolejnej rundzie internetowych dyskusji utwierdziłam się w przekonaniu, że nawracanie rozmówców w internecie jest przedsięwzięciem o stopie zwrotu zbliżonej do hodowli bananów na Helu. A przy okazji kompletnie się zbengwirowałam. Spokojnie, nie ideologicznie. Ben-Gwir jest ostatnio tak wszechobecny w… Czytaj dalej Kompletnie się zbengwirowałam…
Taaaaa – „Proszę pani, ja zamawiałem tęsknotę za Żydem. Nikt mi nie powiedział, że Żyd będzie żywy i będzie miał własne państwo i własne zdanie!” I tu chyba leży cały problem z pustym krzesłem u Betlejewskiego. Łatwo je postawić. Ono nie dyskutuje, nie protestuje, nie ma poglądów. Idealny partner do tęsknoty. Bo są dwa pakiety… Czytaj dalej „Puste krzesło” Betlejewskiego
