To nie tylko wbrew naturze, przede wszystkim logice, aby opadły liść wrócił na drzewo. Opadły, a może zerwany? Brutalnym zrządzeniem losu. Ocalone żydowskie niemowlę – syn Jakuba Wekslera – stał się Romualdem Waszkinelem, co więcej – został katolickim księdzem. Spełnioną przepowiednię żydowskiej matki polski ojciec przypłacił życiem. Po wielu latach polska matka wyznała prawdę: „Miałeś… Czytaj dalej Liść i drzewo – Romuald Jakub Weksler-Waszkinel
Pani Premier, czy zamierza Pani bombardować ludność cywilną podczas nalotów na obrzeża i przedmieścia Kairu? Czy jest na świecie kraj, który był w stanie wojny i może z całą pewnością powiedzieć: nigdy, nigdy, nigdy, wbrew swojej woli i intencjom, nie uderzył w kogoś lub w coś, co doprowadziłoby do tragedii? Ale czy pani obecna polityka… Czytaj dalej Wywiad z Goldą Meir. Przeprowadzony w roku 1972, ale ciągle aktualny.
Szpital psychiatryczny, zwłaszcza taki, jak Kobierzyn – skryty w ogromnym parku i samowystarczalny, stanowi zagadkę dla osób z zewnątrz. Z kolei choroby psychiczne nadal budzą spore emocje, pomimo prób ich oswajania w przestrzeni publicznej. Krystyna Rożnowska wchodzi do tego świata i pokazuje go nam – postronnym z bardzo ludzkiej perspektywy. Nawet historyczna część książki została… Czytaj dalej Można oszaleć – Krystyna Rożnowska
“Trzeba budować świeckie państwo.” To nie jedyny, choć najważniejszy postulat Twojego Ruchu. To także wiodący temat rozmowy Cezarego Michalskiego z przewodniczącym partii – Januszem Palikotem, rozmowy pod wiele mówiącym tytułem “Zdjąć Polskę z krzyża.” Bowiem Polska – trzeba to sobie jasno powiedzieć – państwem świeckim nie jest. Palikot przeszedł długą drogę. Był wydawcą i sponsorem… Czytaj dalej Zdjąć Polskę z krzyża – Janusz Palikot, Cezary Michalski
Uroczy pomysł, urocza graficznie książeczka, której okładka przypomina stronę klasera ze znaczkami – reprodukcjami rysunków Schulza. Janusz Palikot określa ją mianem szkatułki. Mini eseje, a właściwie zbiór luźnych refleksji pobudzanych fragmentami prozy, grafikami cliché-verre. Własne, wsobne, intymne czytanie Schulza. Schulz i Palikot. Jeden z Drohobycza, drugi z Biłgoraja – pięknie zażydzonych* przed wojną miasteczek. Żyd… Czytaj dalej Bruno Schulz. Nieprzeżyta fermentacja – Janusz Palikot
Bruno Schulz – pisarz i rysownik, a może tylko, najpierw, przede wszystkim uczeń i nauczyciel? Oto mamy przed sobą bez mała 400-stronicową biografię tematyczną pod znakiem ławki i szkolnej katedry. Lubię powtarzać, że z książkami o Schulzu jest jak z książkami Schulza – każda na wagę złota. Nie inaczej klasyfikuję pozycję Warskiej, która wnosi do… Czytaj dalej Bruno Schulz idzie do szkoły – Katarzyna Warska
Ben Allan Ktoś zapytał mnie, dlaczego tak bardzo popieram naród żydowski.Moja odpowiedź jest prosta. Ponieważ ich historia jest największym żywym świadectwem ludzkiej odporności, tożsamości i nadziei.Przez ponad 3000 lat potężne imperia i reżimy próbowały ich wymazać z powierzchni ziemi.Babilończycy zniszczyli ich Świątynię i wygnali ich z ojczyzny.Rzymianie spalili Jerozolimę doszczętnie, zmienili nazwę ich kraju i… Czytaj dalej Dlaczego popieram naród żydowski
Podczas wczorajszej rozprawy sądowej Grzegorz Braun uzasadniał zgaszenie świec chanukowych w Sejmie. Jego koronnym argumentem była teza, że występował przeciwko (rzekomemu) rasizmowi Chanuki. Powiedział: „Talmudyści celebrują wspomnienie wydarzeń opisanych w Księgach Machabejskich jako akt triumfu rasistowskiego, triumfu Żydów nad nie-Żydami.” Oczywiście, każdy kto ma świadomość, jakie wydarzenia historyczne upamiętnia Chanuka, wie, że to nieprawda. Nie… Czytaj dalej Grzegorz Braun sam się „zaorał” w sądzie
Biłgoraj miał pecha. Na początku II wojny światowej został zbombardowany i spalony przez Niemców, zniszczenia objęły 70% miasta, w tym centrum, ratusz i synagogę. Gdy okupant rozpoczął eksterminację Żydów, bezpowrotnie zniknęły nie tylko miejsca, także ludzie. “Jeszcze słychać tę muzykę…” Brzmi tęsknie? Gdy dodamy podtytuł – “Biłgoraj – sztetl utracony” – z pewnością! Metaforycznie nawiązuje… Czytaj dalej Jeszcze słychać tę muzykę – Andrzej Krawczyk
Z wielką radością przyjęłam wznowienie “Moich Nalewek” Bernarda Singera, reklamowanych jako “arcydzieło literatury polskiej”. Wyszło w serii o wymownym tytule “Powroty”. W przypadku Nalewek cofamy się do żydowskiej przeszłości – niby-sztetla w środku Warszawy. Zagłada starła go z mapy miasta, wymazała z polskiej świadomości. W XXI wieku Żydami interesują się jedynie naukowcy, z maluczkich co… Czytaj dalej Moje Nalewki – Bernard Singer
Forum Żydów Polskich 