Serhij Żadan uczy nas, jak inaczej opowiadać o wojnie. W kuchni odpowiednikiem jego pióra byłby wolnowar. Powoli, bez wrzenia, kipienia, pilnowania, niepostrzeżenie, z mimochodem wrzuconych do garnka składników otrzymujemy soczysty posiłek. Tylko dlaczego więźnie nam w gardle? “Przylatuje”, “nie przylatuje” – powtarzające się słowa, które w zwykłych okolicznościach mogłyby dotyczyć owadów, lub gości z zagranicy.… Czytaj dalej Arabeski – Serhij Żadan

Tisza be-Aw w roku 2025 zaczyna się po zachodzie słońca w sobotę, 2 sierpnia, czyli już po Szabacie, a kończy o zmroku w niedzielę, 3 sierpnia. Ten specjalny Szabat – ostatni przez postem w Tisza be-Aw – nazywa się Szabat Hazon (Szabat Proroctwa). Według Miszny (Taanit 4:6) pięć wydarzeń miało miejsce dziewiątego dnia miesiąca aw.… Czytaj dalej Tisza be-Aw

Niektóre projekty nakręca hucpa. Tak właśnie było z “Gdynią”, o której “przyjezdnym nie przystoi pisać, bo nikt tutaj nie potrzebuje, by warszawiacy urządzali miasto.” A jednak. Stało się. I dobrze się stało. Z wielu ciekawych opowieści wybieram dwie, owszem – ulubione, którym nadaję własny tytuł – “Zderzenia”. Architektoniczne (przedwojenny “Bankowiec” i współczesny apartamentowiec), motywacyjne (co… Czytaj dalej Gdynia – Aleksandra Boćkowska

Bereszit 18: 20-33: Awraham „targuje się” z Bogiem o życie mieszkańców Sodomy i Gomory. Zauważmy, że Awraham stara się uratować ludzi, którzy nie są ani jego rodziną, ani jego krewnymi, ani przyjaciółmi, ani znajomymi. Nie są także z jego plemienia, nie wyznają jego religii – są to OBCY. Dlaczego więc stara się ich ocalić? Awraham mówi do… Czytaj dalej Sodoma i Gomora

“Zatem do zobaczenia (ale nie musi to być w Wiedniu, może to być w listach).” Oto właśnie mamy przed sobą spełnienie tego życzenia. Mowa o romansie Mileny Jesenskiej i Franza Kafki. Dwóch niepełnych latach wyznaczonych datami spotkania (jesień 1919), początku korespondencji (kwiecień 1920), zerwania relacji (styczeń 1921). Milena skontaktowała się z Kafką w interesach. Był… Czytaj dalej Listy do Mileny – Franz Kafka

  Jest ogłoszona w Torze (Wajikra 19, 18). Rabi Akiwa nazywał tę regułę „wielką zasadą Tory”: „Będziesz [troszcząc się] kochał bliźniego tak, jak [kochasz siebie]. Ja jestem Bóg” (weahawta lereacha kamocha ani Haszem). Interpretatorzy zasady „kochania bliźniego, jak samego siebie” podkreślają wielokrotnie, że przez „kochanie” nie należy tu rozumieć ani naszych wyjątkowych emocji (które zazwyczaj… Czytaj dalej Zasada „kochania bliźniego jak siebie samego” jest podstawową regułą judaizmu

Mój ulubiony operowy plakat reklamujący “Skrzypka na dachu” ilustruje Tora, którą stroi się niczym oblubienicę. Ma sukienkę (tu akurat metalową) i własne ozdoby (tu keter Tora – korona Tory z dziewczęcych wianków). Nowy zwój wprowadza się do synagogi pod chupą (ślubny baldachim). Stąd welon. Zaś metalowy meil (płaszcz) to zwykła bańka na mleko – atrybut… Czytaj dalej Radość Soboty – Marta Grzywacz