Wszyscy jeszcze pamiętamy “Wołyń” Smarzowskiego, a już Czarne podsuwa nam “Anatomię pewnego ludobójstwa” Bartova – rzecz o zagładzie kresowego miasteczka. Zagładzie moralnej – dodajmy, wszak Buczacz istnieje do dziś. Laureat literackiej Nagrody Nobla – Szmuel Josef Agnon tak o nim pisał z ziemi praojców: “Zamknąłem oczy i wezwałem me miasto, by stanęło przede mną…” Dominująca… Czytaj dalej Anatomia pewnego ludobójstwa – Omer Bartov

Czas akcji: jeden rok z życia wzięty (wyjęty). Miejsce (główne) akcji: Kraków/Warszawa, Warszawa/Kraków. Osoby: Anonimowy On – Przyjaciel i Nie-anonimowa Ona – Roma. Diagnoza: nowotwór. Wcześniej niż miłość przyszła choroba. Bywa. Na jednym z obrazów Ligockiej samotny mężczyzna w za dużej marynarce i kapeluszu siedzi z kieliszkiem wina przy kawiarnianym stoliku. Nostalgicznym, a może po… Czytaj dalej Jeden dobry dzień – Roma Ligocka

Degustatorka potraw brzmi intrygująco, degustatorka potraw Hitlera już tylko groźnie. Takie zadanie, wraz z dziewięcioma innymi dziewczętami przypadło w udziale Rosie Sauer. Była to – jak każda praca dla Wodza – oferta nie do odrzucenia. Rodowite Niemki wystąpiły w roli królików doświadczalnych III Rzeszy. “Kiedy się je, walczy się ze śmiercią.” – mawiała matka głównej… Czytaj dalej Przy stole z Hitlerem – Rosella Postorino

Fascynuje mnie Bruno Schulz. Nie tyle pisarz i artysta, co człowiek. Najbardziej jego smutny życiorys, zamknięty w kwartale drohobyckich ulic, ciszy ponurego rodzinnego domu, klatce masochistyczno-fetyszystycznych upodobań seksualnych, piekle nawracającej depresji. Życiorys zwieńczony tragiczną, niepotrzebną śmiercią. Warszawscy przyjaciele przygotowali plan ratowania Schulza, ale on ciągle zwlekał z jego realizacją. W końcu dosięgła go nieprzypadkowa kula… Czytaj dalej Kobiety i Schulz – Anna Kaszuba-Dębska

Dwanaście lat to wiek, kiedy wyrasta się z bajek. Tym bardziej, gdy jest się najstarszą z rodzeństwa, najwięcej rozumiejącą córką Josepha Goebbelsa. Dziewczynką mieszkającą w berlińskim bunkrze, do którego wielkimi krokami zbliżają się czerwonoarmiści. Jeszcze gra muzyka, jeszcze serwują na podwieczorek ulubione czekoladowe ciasto wujaszka Adiego, a ciocia Ewa sztucznie się uśmiecha, ale huku bomb… Czytaj dalej Czekoladowy tort z Hitlerem – Emma Craigie

Właściwie Izrael nie interesował się Kafką. Tworzył po niemiecku, a język ten jeszcze wiele lat po wojnie kojarzył się ze zbrodnią, oprawcami, cierpieniem. Przyjęte od Niemców „krwawe pieniądze” (reparacje wojenne) rozsierdziły wielu, zrażając do wszystkiego, co stamtąd. W młodym państwie liczył się nowy Żyd: urodzony w Erec Israel, mówiący po hebrajsku, noszący lokalne imię i… Czytaj dalej Ostatni proces Kafki – Benjamin Balint

To trochę bajka przeniesiona do współczesnego świata. Pamiętacie… król i trzy królewny. Dwie przypochlebiające się ojcu i trzecia, która oświadcza, że kocha go jak zwykłą kuchenną sól. Wszak bez tej pospolitej przyprawy nie ma smaku potraw, choćby najdroższych i najwykwintniejszych. Jeśli nie bajka, niech będzie tragedia. “Król Lear” Williama Shakespeare’a. Brzmi znajomo? Potentat medialny Henry… Czytaj dalej Dunbar – Edward St Aubyn

Przysłowiowy spokój przed burzą – wakacje 1939 roku. Autor przybliża ostatnie przedwojenne lato, przygląda mu się oczami swoich rozmówców – wtedy dzieci. Skupia je w soczewce beztroski dni, po których przyjdzie im przedwcześnie dorosnąć. Jak wiele spraw już za chwilę okaże się nieważnych… Jeszcze Polska upaja się słońcem i uparcie (życzeniowo?) odgania czarne chmury politycznych… Czytaj dalej Pokój z widokiem. Lato 1939 – Marcin Wilk

Ta książka ukazała się jesienią 2018, ale skoro piszę o niej dzisiaj – niech będzie noworoczną petardą. Mowa o wywiadzie-rzece Aleksandry Pawlickiej z Janem Tomaszem Grossem. Czytacie dalej? Gross to ten, który w swoich książkach rozprawia się z mitem kolaboracji Żydów z Sowietami na ziemiach zajętych w 1939 przez Armię Czerwoną; który pisze o kopaczach… Czytaj dalej …bardzo dawno temu, mniej więcej w zeszły piątek… – Jan Tomasz Gross, Aleksandra Pawlicka