Reportaże Pawła Piotra Reszki pokazują ciemną stronę życia. Patologia, zło, zabobon i głupota to właśnie tytułowy “diabeł”. Jest i coś na osłodę. Niewiele – jak w nie-przysłowiowej beczce dziegciu łyżka miodu, ale jest. Tytułowa “tabliczka czekolady”. Od czego zacząć? Od kobiety, która zamordowała swoich pięcioro nowonarodzonych dzieci, a ich ciała trzymała w beczce? “To nie… Czytaj dalej Diabeł i tabliczka czekolady – Paweł Piotr Reszka
„A słońce świeciło i nie wstydziło się…”*) Skończyłem czytanie książki Mordechaja Canina ”Przez ruiny i zgliszcza”. Zamieściłem tutaj kilka fragmentów jego epopei po szczątkach ponad 3-milionowej, przedwojennej populacji żydowskiej, która zginęła z rąk Niemców i ich pomagierów.Im dalej się posuwałem za Caninem w jego podróży do coraz to innego miejsca, gdzie ślady po żydowskiej Polsce… Czytaj dalej SKOŃCZYŁEM KSIĄŻKĘ
Do piekła i z powrotem . W tym strasznym miejscu dziesiątego kręgu – oto tron Władcy Zła – tron złoty, wyściełany i wybłyszczony, otoczony zatraconymi duszami, istnienia czerpiące z Władcy całe swe życie, ale uwaga: tron jest pusty ! Czy to całe piekło budowane przez sto lat wokół tego, co opisywano jako Władcę Zła, było… Czytaj dalej Do piekła i z powrotem .
„Zamiast spierać się ze sobą nawzajem, spierajmy się ze światem” W kulturze Zachodu istnieją wartości wywodzące się z Tory, podstawowe dla judaizmu, odgrywające także zasadniczą rolę w chrześcijaństwie. W obecnym okresie przyspieszonych przeobrażeń kulturowych, stosunek do tych wartości zadecyduje o tym, czy będziemy je w stanie ocalić. Uważamy, że religijni Żydzi i chrześcijanie powinni mieć… Czytaj dalej WYWIAD Z TOMASZEM P. TERLIKOWSKIM
Rabin Morejno [Rabbi Moreinu] urodził się w Warszawie w dniu 24 adar (28 lutego) 5676 (1916) roku (niektóre źródła podają datę 26 adar 5675 – czyli 12 marca 1915). Pochodził z rodu, którego członek otrzymał przydomek („Morejnu” znaczy „nasz nauczyciel”), wraz z smichą aż 17 pokoleń wstecz – decyzją Sejm Czterech Ziem (Wa’ad Arba Aracot) –… Czytaj dalej Rabin Zew Wawa Morejno
Wszyscy jeszcze pamiętamy “Wołyń” Smarzowskiego, a już Czarne podsuwa nam “Anatomię pewnego ludobójstwa” Bartova – rzecz o zagładzie kresowego miasteczka. Zagładzie moralnej – dodajmy, wszak Buczacz istnieje do dziś. Laureat literackiej Nagrody Nobla – Szmuel Josef Agnon tak o nim pisał z ziemi praojców: “Zamknąłem oczy i wezwałem me miasto, by stanęło przede mną…” Dominująca… Czytaj dalej Anatomia pewnego ludobójstwa – Omer Bartov
Gdzie zbudujemy Ramat Trump, nowe, czarowne miasto na Wzgórzach Golanu? Wszystko czego dotknie, udaje się. Świat już jest inny. Uznanie Wzgórz Golanu przez Amerykę za należące do Izraela świadczy o tym, że zmieniają się czasy na Bliskim Wschodzie i na świecie. Kiedyś Amerykanie musieli „równoważyć” politykę wobec nas, aby zadowolić „świat arabski”, dziś już nie ma „świata arabskiego”, bo się… Czytaj dalej Nowe czarowne miasto Ramat Trump
Po prawie 120 latach Julian Tuwim o swoim rodzinnym domu w Łodzi, niegdyś przy ulicy św. Andrzeja, w czasach PRL-u przemianowanej na ulicę Andrzeja Struga (działacz ruchu socjalistycznego i niepodległościowego), pisał tak: Kiedy kino nazywało się jeszcze „bioskop”Albo „iluzjon”,Kiedy nosiłem czapkę uczniowską,Wszystko było doprawdy iluzją,Marzeniem i beztroską. Nie znałem wtedy „Cunardów” i „White Starów”,Miałem w… Czytaj dalej „KAMIENICA ZAKLĘTA” TUWIMA
Jednym z popularnych mitów na temat judaizmu (zarówno wśród Żydow jak i nie-Żydow) jest twierdzenie, że judaizm z wyboru, ze swojego charakteru, teologii – nie szuka konwertytów. Stereotyp ten jest tak powszechny, ponieważ oparty jest na częściowej prawdzie: prawdą jest, że judaizm nie szuka konwertytów, ale przyczyny tego zjawiska są wyłącznie historyczne, a nie teologiczne, o… Czytaj dalej KONWERSJA NA JUDAIZM: POPULARNY MIT
Jak co roku, w ramach ukulturalniania rodziny, wybraliśmy się do teatru. I jak co roku młode pokolenie wybrało przedstawienie i załatwiło logistykę. Starsze pokolenie to tylko uczestnictwo i zapewnienie środków do przeprowadzenia przedsięwzięcia.W tym roku wybór padł na „Skrzypka na dachu”.No cóż. Od szkolnego przedstawienia, gdzie moja starsza córa grała tego skrzypka na dachu, minęło… Czytaj dalej DUŃSKI „SKRZYPEK NA DACHU”
Forum Żydów Polskich 