Piszę ten post z nadzieją, iż przeczyta go ktoś z rodziny żydowskiej, która do 1940 roku zamieszkiwała w Żyrardowie, w drewniaku moich dziadków /Wójcików/ przy ulicy Ogrodowej /obecnie Milczarskiego/ 25. Otóż rodzina ta nosiła nazwisko Kotek lub Wiskitki /być może inne /. Gdy zmuszono ich, aby przenieśli się do getta, ktoś z tej rodziny zostawił… Czytaj dalej List do FŻP: „kto zna tę rodzinę?”
Czytelnik naszego portalu pyta, jak należy rozumieć biblijne stwierdzenie, że Bóg stworzył świat w sześć dni i miało to miejsce mniej niż sześć tysięcy lat temu (za kilkanaście dni zaczyna się rok 5780 żydowskiego kalendarza). Oczywiście dni, w które Bóg stwarza świat, symbolizują epoki rozwoju, a z punktu widzenia naszej współczesnej wiedzy jasne jest, że… Czytaj dalej Za chwilę rok 5780. A co z miliardami lat?
Ktoś napisał czy powiedział w tonie pretensji: „Opowieść o Sprawiedliwych najbardziej rzuca się w oczy.„. Chodziło o to, że ludzi, którzy ratowali Żydów, nadmiernie eksponuje się z przyczyn propagandowych. Mam na ten temat przeciwne zdanie. Opowieść o Sprawiedliwych POWINNA, a nawet MUSI najbardziej rzucać się w oczy, bo ich heroizm był gigantyczny, był czymś niezwykłym.… Czytaj dalej TRZEBA MÓWIĆ O SPRAWIEDLIWYCH. TO OPOWIADANIE SIĘ PO STRONIE ŻYCIA.
W “Mieście utraconym” Autor bardziej niż zniszczony Królewiec opłakuje zaprzepaszczone idee jego najsłynniejszego mieszkańca – Immanuela Kanta, z „niebem gwiaździstym nade mną, prawem moralnym we mnie” na czele. To nie tylko wspomnienie mrocznych lat nazizmu i stalinizmu, ale przede wszystkim pogłębiona refleksja na temat kondycji człowieka, przyczyn jego demonicznej natury, łatwości z jaką owa demoniczność… Czytaj dalej Miasto utracone – Michael Wieck
Jednych ludzi zaślepia pożądanie, innych żądza sławy. Co może się wydarzyć na styku dwóch takich potrzeb? O tym właśnie jest “Drabina do nieba”. Także o tym, że gdy ktoś komuś kogoś przypomina, to zazwyczaj robi się niebezpiecznie; że “w przeszłości każdego z nas jest coś, czego wolelibyśmy nie ujawniać” i że psychopaci są wśród nas,… Czytaj dalej Drabina do nieba – John Boyne
“(…) trudno z miłości się podnieść / a jeszcze ciężej od złych nowin…”* Tych, gdzie by ucha nie przyłożyć nie brakuje. Wszystkie porusza w wywiadzie-rzece Manuela Gretkowska. Jej książki, a bodaj w jeszcze większym stopniu felietony są w literaturze polskiej tym, czym wołowina w czekoladzie w restauracyjnym menu – zaskoczeniem, dla niektórych szokiem. Jak i… Czytaj dalej Trudno z miłości się podnieść – Patrycja Pustkowiak
Trudno nie spotkać się z Gomułką – komunistycznym kacykiem odpowiedzialnym za haniebny Marzec ‘68. W księgarni, bibliotece, kinie, muzeum sztuki współczesnej. “Dworzec Gdański. Historia niedokończona” Henryka Dasko, “Bagaż osobisty. Po Marcu” Agaty Tuszyńskiej, “Jesteśmy” Teresy Torańskiej, “Życie przecięte” Joanny Wiszniewicz, “Wygnani do raju” Krystyny Naszkowskiej… mały wycinek tematycznej literatury. Z filmów warto wspomnieć “Różyczkę” Jana… Czytaj dalej Gomułka. Władzy nie oddamy – Piotr Lipiński
29 września – 1 października 2019 W niedzielę, 29 września, po zachodzie słońca zacznie się 5780 rok żydowskiego kalendarza. Rosz Haszana (dosłownie: głowa roku) jest świętem, które najbardziej ze wszystkich żydowskich świąt wykracza w swoim głębokim sensie także poza sprawy żydowskie i poza judaizm. Jest świętem, którego sens jest uniwersalny, bo dotyczy całej ludzkości. Takie święta, jak… Czytaj dalej Rosz Haszana – Nowy Rok – Dzień Sądu
Rabini tłumaczą, że w zaistnieniu każdego człowieka bierze udział trzech „wspólników”: ojciec, matka i Bóg (Kiduszin 30b). „Szanuj swojego ojca i swoją matkę”, czytamy w Torze (Szemot 20, 12). Ojcu i matce należy się więc szacunek, bo szacunek okazywany im przekłada się na szacunek także dla tego trzeciego partnera. Wajikra (19, 3) dodaje do szacunku także strach:… Czytaj dalej „SZANUJ SWEGO OJCA I SWOJĄ MATKĘ”
Czy dla setek tysięcy ludzi zamkniętych w gettach, skazanych na śmierć i do końca oszukiwanych i istniały jakiekolwiek wybory? Tak. Jednak wszystkie były tragiczne: każdy z nich i tak musiał zakończyć się śmiercią. Pierwszy z nich symbolizuje decyzja Adama Czerniakowa – przewodniczącego warszawskiego Judenratu. Adam Czerniakow popełnił samobójstwo w lipcu 1942 roku, odmawiając współpracy z… Czytaj dalej W rocznicę wielkiej szpery
Forum Żydów Polskich 