Trzy kobiety i listy, listy, listy… Zaginione – Bruno* Schulza do Józefiny Szelińskiej i powojenne – tytułowej narzeczonej do znanego schulzologa – Jerzego Ficowskiego; pieczołowicie przechowane przez wierną dziełu męża Elżbietę Ficowską; udostępnione tej, którą uznała za godną zmierzenia się z tematem Juny i Bruna. Tuszyńską inspiruje utracone i obecne. Z pogłosek, faktów i przeczuć… Czytaj dalej Narzeczona Schulza – Agata Tuszyńska

Jeśli w kawiarni, tramwaju, poczekalni u dentysty zobaczycie kogoś z nosem w książce; kogoś, kto na przemian to wzrusza się, to znów śmieje, znak niechybny, że czyta “Jamnikarium”. Zacny tom w twardej oprawie przyciąga oko barwą optymistycznej jesieni – najwspanialszej pory roku na czytanie książek. Pod lampionem miechunki, przy zapiekance z dynią i waniliowej herbacie… Czytaj dalej Jamnikarium – Agata Tuszyńska

Henryk Daszkiewicz, na obczyźnie Dasko, był mężem Agaty Tuszyńskiej i jednym z marcowych emigrantów. Jego żona – wspaniała pisarka – równie skrupulatna w tropieniu życiorysów swoich bohaterów, co kolekcjonowaniu wątków osobistych, wraz z uczestniczkami seminarium w Domu Spotkań z Historią stworzyła jeszcze jedną opowieść o Marcu ‘68.  Tych opowieści nigdy dosyć, o Henryku i… jego… Czytaj dalej Bagaż osobisty. Po Marcu – Agata Tuszyńska

Było już po 6 września. W Warszawie rozpoczęła się wielka rzeź i liczba ofiar rosła z dnia na dzień. Żydzi z nowych transportów opowiadali nam o ogromnym, śmiertelnym kotle, który urządzili Niemcy w Warszawie w kwadracie zamkniętych ulic. Wielki Mordbetrieb w Treblince pracował pełną parą… Powietrze przesączone było smrodem i krzykami. Kilometr od obozu niósł… Czytaj dalej Śmierć Berlinera

30 PRZYDATNYCH SŁÓW W JIDYSZ, KAŻDY MOŻE UŻYWAĆWSZYSCY BĘDĄ KWELN, KIEDY USŁYSZĄ CIEBIE UŻYWAJĄCEGO SŁÓW W JIDYSZ! Jeśli dorastałeś w żydowskim domu, to prawdopodobnie w codziennych rozmowach używasz już słów jidysz; w rzeczywistości słowa takie jak kweln i szwyc są prawdopodobnie tak samo częścią twojego codziennego języka, jak „cześć” i „do widzenia”. A jeśli nie… Czytaj dalej Kto chce dziś nauczyć się kilku słów w jidysz?

Nie byłoby Kafki bez Maxa Broda, ich wieloletniej przyjaźni, a przede wszystkim zdrady wykonawcy testamentu pisarza. Max zlekceważył zalecenie Franza i nie spalił pozostawionych przezeń rękopisów. W 1939 roku zabrał je ze sobą do Palestyny. Czy Brod dobrze zrobił wydając dzieła Kafki i rozsławiając jego imię w świecie? My współcześni nie mamy co do tego… Czytaj dalej Dzienniki 1914-1923 – Franz Kafka

Satmar Rebe został poproszony przez człowieka potrzebującego pomocy finansowej o pewną, sporą sumę. W odpowiedzi na tę prośbę, rabin wręczył mu nieco mniej, niż kwota, o którą ten człowiek prosił, mówiąc „To wszystko, co mogę ci dać”. Gdy ów odszedł, asystent (gabaj) rabina zapytał: – Jeżeli wręczyłeś mu tak pokaźną sumę, dlaczego nie dałeś mu… Czytaj dalej Jak dać więcej, dając mniej…

Wspomnienia Maurice’a Carra to ważny przyczynek do upamiętnienia losów rodziny Singerów, przede wszystkim mniej znanych jej członków, na czele z matką Autora – Hinde Ester Kreitman. To bodaj najciekawsza psychologicznie reprezentantka klanu pisarzy. Uchodząca za bezpłodną Batszewa rodzi w końcu dziecko – córkę, którą odrzuca. Dziewczynka do trzeciego roku życia wychowuje się w jednoizbowym domu… Czytaj dalej Singerowie: kolejne wygnanie – Maurice Carr

Tomasz Zyśko bierze na literacki warsztat zdjęcie-ikonę Holokaustu. Rozpoznawalne, poruszające, zrobione w warszawskim getcie. Stanowi jedną z ilustracji tzw. Raportu Stroopa, butnie zapewniającego Himmlera: “Żydowska dzielnica mieszkaniowa w Warszawie już nie istnieje!” Największe emocje budzi przerażony chłopiec z podniesionymi rękami, Niemiec mierzy do niego z karabinu. To zarazem kluczowe postacie, na których skupia się uwaga… Czytaj dalej Siłą wyciągnięci z bunkrów – Tomasz Zyśko